Ang Kahiwagaan ng Lapis

Mahiwagang Umaga

GINO ONG — Mon, 04 Apr 2011 20:57:21 +0000

Pagmulat ng aking mga mata sa umaga, wala akong ideya sa mga magaganap sa buong araw. Parang gusto ko pang matulog at ihimlay ang aking mga mata. Gusto kong matulog muli, at maglakbay sa aking panaginip. Ayaw ko pang ibangon ang aking katawan, nais ko pang bumalik sa magandang hardin. Doon sa aking panaginip, maraming tanawin. Malawak pa sa aking inaasahan. Doon, ako ay malaya at bida sa sariling kwento. Sa aking panaginip, ito ang pinakamagandang lugar na napupuntahan ko tuwing ako ay hinahabol ng kalungkutan. Dito ako nagtatago kapag binibihag ako ng mga problema. Pumapalag at pilit na tumatakas sa nakakalasong reyalidad. Sa panaginip ako pumupunta. Doon, naiintindihan ako ng mga tao. Walang makapipigil sa aking magsalita at ilantad ang lahat sa aking nararamdaman. Walang humuhusga kung ako man ay hindi magsalita. Nababasa nila ang aking mga paliwanag kahit hindi pa bumuka ang aking mga labi. Doon, tahimik ang lugar. Tahimik ang aking buhay.

Kung minsan, gusto kong humimlay sa bisig ng aking panaginip. Nais kong magpakupkop sa matamis na huni ng aking paghimbing. Nakakapagod maging tao. Lalo na kung inagaw ang liwanag sa iyong kamay na matagal mong inalagaan. Tila sinusumpa ka na ng sambayanan dahil sa iyong kapababayaan. Wala na. Hindi na pwedeng bumangon pa. Dito na lamang ako sa aking panaginip.

Gayunpaman, may hangganan ang lahat. Mapapagod rin ang aking mata sa kapipikit. Kailangan kong dumilat at tignan ang liwanag ng umaga. Habang nakahimlay ang aking katawan sa banig ng kalungkutan, naaamoy ko ang kape ni Itay. Tila nagsasabing, bumangon na anak. Papasok ka pa sa eskwela. Oo, doon sa eskwelahang puro palayok ang natatanggap kong marka. Kinukutsa ng mga kapwa mag-aaral, ako raw ay mangmang. Ilang pingot ng guro dahil hindi matutuhan ang simpleng aral. Inaasar, binubuli, ako raw ay walang kwentang estudyante. Paulit-ulit na bumabagsak. Ngunit sa aking pag-uwi, tinig ni Itay ang aking madidinig. Huwag kang umiyak anak. Sabihin man nilang ikaw ang pinakabobong nilalang sa mundo, isipin mong mas bobo ako sayo. Para maramdaman mong di ka nag-iisa.

Kailangan kong bumangon para kay Itay. Hindi na ako magpapayakap pa sa aking unan. Panahon na upang tiklupin ang banig at kumot, ayusin na ang kulambo. Narito na ako, magkakape kasama ni Itay. Babangon ako upang patunayang matalino rin ako at mas matalino ang Tatay ko.

Haharapin ko ang mahiwagang umaga.

ginoong lapis

IV-V-MMXI

Filed under: Uncategorized

Muli, Ako’y Babangon!

GINO ONG — Wed, 30 Mar 2011 05:39:00 +0000

Mahigit isang taon rin ang nakalipas. Nalugmok ako sa putik ng nakaraan. Nakabaon na ang aking pangalan. Binitay ang aking hininga, pinagkait sa akin ang liwanag na matagal kong inalagaan sa aking mga kamay. Naririto ako at naiipit sa madilim na rehas ng paghuhusga. Pinili ko ito, ang ganitong buhay. Para din sa ibang tao. Ngunit, ganito ang igaganti sa akin ng aking desisyon. Hindi kailangan magreklamo. wala dapat panghinayanganan, iyan ang huni ng aking konsensya.

Ngunit, ganito na lang ba ako? Iipunin ang mga luha habang nakatiklop na nakasiksik sa masikip at mabahong kulungan? Ganito na lang ba, at hahayaan kong mamatay sa madilim na bartolina? Kailangan kong bawiin ang liwanag sa aking mukha. Ang kalayaan sa aking puso na nagtutulak makabuo ng historya sa ibang tao. Hindi pa ako baldado, kaya ko pang bumangon!

Muli, sa aking pagbabalik, may bago kayong makikilala. Hindi na ako babalik sa dating mundo, sa nakaraan. Ako’y aahon sa aking henerasyon! Hindi para sa aking sarili kundi sa mga taong nagtitiwala sa isang musmos na lapis. Maiintindihan rin ng panahon ang bawat sagot sa nabubuong kasaysayan. Marahil, sa aking paglisan doon magliliwanag ang lahat. Gayunpaman, hindi ako makapapayag na mawala nang hindi ko sinusubukan umahon, bumangon! Ilang beses man ako bumagsak, sisiguraduhin kong masaya ang pagtatapos ng aking buhay. Hindi pa isasara ang libro ni lapis. Abangan mo, babangon ako para sa inyo!

- ginoong lapis

III-XXX-MMXI

Filed under: Uncategorized

Ako si Lapis ADvocacy

GINO ONG — Tue, 09 Feb 2010 21:40:27 +0000

Malapit nang umalarga ang lapis. Sumabay sa kanyang pangarap! Lumipad! Umahon!

- ginoong lapis, II-X-MMX

Filed under: ginoong lapis, Kabataan, Leadership, personal Tagged: Ako si Lapis ADvocacy

Tinawag nga ba?

GINO ONG — Tue, 19 Jan 2010 12:35:32 +0000

Nakaraan lang, naghihimutok ang puso ko. Gusto kong lumabas sa aking kulungan at magbagong anyo upang magliwanag.

Nakaraan lang, nagnanais ako na baguhin ang mundo. Ihulma ang mundo gamit ang hubad kong kamay upang maging maayos tulad ng makulay na araw.

Nakaraan lang, sumisigaw ang aking damdamin. Lumalaki ang aking puso na tila nais sampalin ang napakalaking ampaw na humaharang sa ating daan.

Nakaraan lang, dumadagundong lupa na aking tinatapakan. Binubuhat ang aking paa upang maglakad, tumakbo! at habulin ang aswang na panaginip!

Patayin! Durugin! at itapon sa asupreng nagbabaga!

Ngunit ngayon, bigla akong natakot. Tinawag nga ba ako upang maging superhero? Ako ba ang tinakda upang mamatay para sa ibang tao? Ako ba ang tunay na sugo na babangga sa napakalaking bato?

Hihintayin ko munang manahimik ang aking emosyon bago mapatunayan ang tunay kong kapalaran. Ako nga ba ang tinawag?

- ginoong lapis, I-XVIII-MMX

Posted in ginoong lapis, personal

Bagong Lapis

GINO ONG — Thu, 31 Dec 2009 17:55:09 +0000

Siguro, ito ang pagkakataon kong magplano. Habang nagpuputukan sa labas ng bahay namin at habang nagkakalembang ng kaldero ang mga tambay-katarungan, napapaisip ako na bagong taon na nga. 2010 na! OO NGA! 2010 na!!! Oras ko na upang magbagong anyo. Araw-araw naman eh. Parating bago.

Pero sa pagkakataong ito, may mga bagay akong dapat ayusin, balikan, tapusin at simulan.

Una sa lahat, ang spiritual life. Kailangan kong ihanda ang sarili sa isang malawakang apoy na isasabog ko sa isang malawak na lupain. (Wow! metaphorical.) Ito lang naman ang ibig kong sabihin: kung gusto kong gumawa ng PAGBABAGO, dapat magsimula yun sa akin. Classic na kasabihan: you cannot give what you don’t have. Kailangan kong AYUSIN ang buhay ko. Unahin si BRO higit sa lahat. FOCUS ginoong lapis! FOCUS! FRIENDS Habit lang naman yan, lapis. F-ellowship with Christians, R-ead and read and meditate and meditate the Word of God (minsan kasi sumasablay-i have to be honest puro read nalang nangyayari.. wala ng meditate), I-nvolve in Ministry, E-vangelize the Lost, N-ear to God in WORSHIP, and D-evote in Prayer Life.

Pangalawa, kailangan kong BALIKAN ang naiwan kong PALS. Isa itong college campus ministry. 2nd recognized full-gospel and Christ-centered Christian movement sa campus namin. I got the vision of reaching the college students in 2008. Doon nagsimula ang desire ko na ipagamit ang buhay ko upang tulungan ang mga estudyante sa campus namin na mapalapit pa kay Jesus. Namayagpag ang ministry sa unang taon nito. Pero mautak ang kaaway. Tinabunan niya ako ng napakaraming paper works para makalimutan ang ministry. Kaya ngayong taon na to, gusto kong balikan ang League of PALS. Nais kong unahin ang core staff at ibalik ang HABIT of Praying. Gawing AKTIBO para kay KRISTO!

Nais ko na rin TAPUSIN ang mga hindi ko kailangan pinagtutuunan ng pansin. Ang mga hindi ko dapat inuuna. Tapusin ang mga naiwan kong trabaho sa school at mga nabitin na pangako sa mga kaibigan. Sa gayon, maayos ko na ang buhay ko. JESUS. FAMILY. STUDY-MINISTRY.

SISIMULAN ko na rin ang isang pangarap ko. Bibitinin ko muna kayo. Sa mga susunod na panahon, kung loobin ng Panginoon, matutupad ang lahat ng iyon.

In his heart a man plans his course, but the LORD determines his steps. – Proverbs 16:9

- ginoong lapis, i-i-mmx

Posted in Christian, ginoong lapis, Kwentuhan, Leadership, personal